برچسب پست ها "تشخیص چهره"

گیت کنترل بازرسی

توسط شرکت سیمرغ پارسیان شریف
1 دیدگاه

گیت بازرسی

گیت کنترل تردد چست؟

گیت کنترل تردد چست؟

افرادی که با سیستم های کنترل تردد و کنترل دسترسی کار کرده‌اند، احتمالا با واژه گیت(Gate) آشنایی دارند.

احتمال شما هم هنگام ورود به برخی ادارات یا سازمان‌ها با این تجهیزات روبرو شده‌اند. با مشاهده این تجهیزات در ورودی هر مکانی، این نکته در ذهن نقش میبیند که امنیت و نظم و انظباط در آن سازمان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

سیستم کنترل تردد، مجموعه‌ای از تجهیزات سخت افزاری و نرم افزاری است که می‌تواند ورود و خروج و دسترسی به اماکن مختلف را مدیریت کند. در واقع این سیستم، نمونه مدرن حراست و نگهبانی فیزیکی است که جایگزین نیروی انسانی شده است.

سیستم کنترل تردد، نیاز به نیروی انسانی جهت نگهبانی و حراست را به حداقل می‌رساند. علاوه بر این، قابلیت ثبت لحظه‌ای زمان‌های تردد و ارائه گزارش‌های آنلاین را داراست.

گیت ورود و خروج یکی از زیر مجموعه‌های سیستم‌های کنترل تردد است که به منظور حفظ نظم و امنیت در یک سازمان به کار می‌رود و معمولا در ورودی مکان مورد نظر جهت کنترل تردد کارکنان، مشتریان، ارباب رجوع و سایر افراد نصب می‌شود.

Gate با اتصال به سیستم مرکزی کنترل تردد، فقط در صورت تایید هویت، به کارمندان و افراد مجاز اجازه ورود می‌دهد و از ورود افراد غیر مجاز جلوگیری می‌کند.

کاربرد گیت تردد

گیت دروازه ورود به هر مجموعه یا سازمانی است. این مجموعه می‌تواند ایستگاه مترو، راه آهن ، اماکن ورزشی، پایگاه نظامی، فرودگاه، پایانه حمل و نقل، موزه، زندان، کارخانجات، ادارات دولتی و یا هر سازمان دیگر باشد.

مهمترین کاربردهای گیت کنترل تردد عبارتند از :

  • کنترل تردد کارکنان و ارسال ورود و خروج‌های ثبت شده به سیستم حضور و غیاب
  • کنترل دسترسی به قسمت ‌های ویژه مانند اتاق سرور، بخش مدیریت ، انبار، آزمایشگاه و …
  • کنترل و مدیریت ورود و خروج مشتریان، مهمان‌ها و ارباب رجوع
  • کنترل ورودی پایانه‌های حمل و نقل فرودگاه‌راه آهن، مترو و ….
  • کنترل ورودی اماکن عمومی مختلف مانند استادیوم‌ها، استخرها و سالن‌های ورزشی، نمایشگاه‌ها، موزه‌ها، اماکن تاریخی و تفریحی و…

ساختار و عملکرد گیت تردد

گیت تردد به تنهایی کارایی خاصی ندارد، بلکه با ترکیب با تجهیرات الکترنیکی و نرم افزارهای کنترل تردد استفاده می‌شود. اولین ابزاری که باید با گیت فیزیکی ترکیب شود، دستگاه تشخیص هویت است. این ابزار می‌تواند یک کارتخوان ، بارکد خوان، سنسور اثر انگشت، دوربین تشخیص چهره و یا یک دستگاه  کامل حضور و غیاب باشد.

استفاده از گیت کنترل تردد در کنار دستگاه احراز هویت ( حضور و غیاب ) و نرم افزار مناسب کنترل دسترسی، این امکان را به مدیران می‌دهدکه به ترددهای سازمانی کارکنان و مشتریان نظم بخشیده و آن را بهینه سازی کنند.

هنگامی که شخصی(پرسنل ، مهمان، مشتر‌ی، ارباب رجوع) در برابر گیت تردد قرار می‌گیرد، ابتدا هویت وی مورد بررسی قرار می‌گیرد. با شناسایی و تشخیص هیت توسط دستگاه احراز هویت و تایید آن توسط سیستم نرم افزاری، گیت اجازه ورود می‌دهد. در صورت عدم احراز هویت، امکان عبور از گیت فراهم نخواهد شد.

انواع گیت کنترل تردد

گیت‌ها از لحاظ مکان و نحوه استفاده و نحوه کارکرد مکانیکی به انواع مختلفی دسته بندی می‌شوند. مهم ترین انواع گیت کنترل تردد عبارتند از :

گیت شیشه‌ای، گیت سه اهرمی (سه شاخه‌ای)، گیت دو اهرمی ، گیت تک اهرمی ، گیت لولایی، گیت کشویی، گیت مترو، گیت تمام قد، گیت پروانه‌ای ، گیت گردان، گیت میله‌ای، گیت تشریفات، گیت امنیتی، گیت حمل بار و گیت فروشگاهی

در هر مکانی با توجه به کاربرد مورد نظر از گیت‌های مختلف استفاده می‌شود. به طور مثال در ورودی استادیوم‌های ورزشی یا فرودگاه‌ها، تعداد افراد زیادی از یک نقطه عبور می‌کند. در این مورد از گیت های تمام قد یا فرودگاهی که بلندی آن بیش از۲ متر است. استفاده می‌شود.

مزایای گیت کنترل تردد

  • نظم و سازمان دهی به ترددهای سازمان
  • مدیریت و نظارت کامل بر تردد مشتریان، ارباب رجوع و مهمان‌ها
  • ایجاد امنیت از طریق کنترل کامل بر دسترسی افراد به نقاط حساس
  • جلوگیری از ورود افراد غیر مجاز
  • توانایی شمارش افراد و ارائه گزارش دقیق از تردد افراد متفرقه به سازمان
  • نیاز به نیروی انسانی کمتر در بخش حراست و نگهبانی و تبدیل نقش نیروهای حراست به نقش نظارت
  • کاهش اشتباهات انسانی به دلیل مکانیزه شدن سیستم
  • امکان ارسال اطلاعات تردد کارکنان به سیستم حضور و غیاب
  • مدیریت . کنترل دقیق ورود وسایل نقلیه به سازمان

 

مقایسه تشخیص چهره با اسکن عنبیه

توسط شرکت سیمرغ پارسیان شریف

تشخیص چهره

مقایسه تشخیص چهره با اسکن عنبیه 

در عصر حاضر بیومتریک‌ها بر تمام صنایع و کسب و کارها تسط یافته‌اند. کمتر جایی را پیدا می‌کنید که حداقل از یک ابزار بیومتریک استفاده نکند. به خصوص با گسترش بیمارهای واگیر دار، بیومتریک‌های بدون تماس  مانند تشخیص چهره و اسکن عنبیه  طرفداران بسیاری پیدا کرده‌اند.

در این مقاله قصد دارم، به مقایسه دو بیومتریک بدون تماس بپردازم:

تشخیص چهره در برابر اسکن عنبیه

به نظر شما کدام یک از این دو ویژگی بهتر است؟

اگر دنبال جواب می‌گردید، این مقاله را تا انتها دنبال کنید.

بیومتریک‌ها ویژگی‌های منحصر به فرد انسانی هستند که در همه زمینه‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند. شناسایی و ردیابی مجرمان، حضور و غیاب، کنترل تردد، احزار هویت در پایانه‌های خروج، بیمارستان‌ها، قفل گوش‌های هوشمند، صنعت بانکداری، امنیت تراکنش‌های مالی و … از جمله کاربردهای بیومتریک‌ها هستند.

معمولا تشخیص چهره و اسکن عنبیه چشم نمی‌توانند همزمان بر روی یک دستگاه فعال باشند و باید یکی را انتخاب کرد. دوربین‌های تشخیص چهره و اسکن عنبیه در جلی دستگاه‌های بیومتریک قرار می‌گیرند. در صورت استفاده از هر دو تکنولوژی بر روی یک دستگاه، به محض اینکه شخصی روبروی دوربین‌ها قرار بگیرد، هر دو دوربین( دوربین تشخیص چهره و دوربین اسکن عنبیه) فعال شده و شروع به اسکن می‌کنند و دستگاه در شناسایی تشخیص سردرگم خواهد بود، به همین دلیل توسعه دهندگان و ارائه دهندگان بیومتریک از استفاده همزمان از هر د فناری خودداری می‌کنند.

برای مقایسه بیومتریک‌ها، پارمترهای مختلفی از جمله دقت، امنیت، راحتی در استفاده، قابلیت‌های ضد جعل، پذیرش کاربر، قابلیت استفاده، هزینه، بهداشت، حریم خصوصی مطرح می‌شود.

البته در کشور ما، معمولا استفاده از ویژگی‌های بیومتریک منحصر به استفاده در امنیت گوشی‌های هوشمند و حضور و غیاب و کنترل تردد است.

در کشور ما هنوز برای شناسایی و احزار هویت در ادارات و بانک‌ها از کارت ملی استفاده می‌شود. بنابراین برای مقایسه این دو بیومتریک، چندان تجربه والگوی مقایسه‌ای در دسترس نیست.

من هم برای مقایسه این دو تکنولوژی فقط به تجربیات و یافته‌های خودم در صنعت حضور و غیاب و کنترل تردد بسنده می‌کند.

روش احراز هویت

فناوری تشخیص چهره ویژگی‌های منحصر به فرد چهره را اندازی گیری و مطابقت می‌دهد تا هویت فرد را براساس یک تصویر شناسایی یا تایید کند. برای شناسایی یا تایید هویت، نقاط مختلف صورت مانند بینی، دهان،چانه، گوش، پیشانی، اطراف چشم و سایر ویژگی های فرد تجزیه و تحلیل می‌شود.

فناوری تشخیص عنبیه برای تایید هویت، الگوهای منحصر به فرد در عنبیه( دایره رنگی چشم) را اندازه گیری می‌کند. برخی از سیستم ها فقط یک عنبیه را شناسایی می‌کنند و در برخی دیگر، هر دو عنبیه اسکن می‌شود.

دقت شناسایی

تکنولوژی تشخیص عنبیه در کشور ما، نسبتاً‌ جدید و ناشناخته است و نمی‌توان اظهار نظر دقیقی در باره دقت شناسایی آن داشت. هر دو ویژگی از دقت شناسایی خوبی برخوردارند. اما آمارها نشان می‌دهد، شناسایی عنبیه دقت نسبتاً‌ بیشتری در شناسایی و احراز هویت دارد.

شاید ثابت نگه داشتن چشم‌ها در جلوی دوربین، یکی از علل دقت بیشتر شناسایی از طریق عنبیه باشد. در شناسایی چهره ممکن است سر بیشتر حرکت کند و از طرفی زاویه‌های مختلف قرار گیری چهره در برابر دوربین می تواند بر دقت و کیفیت تشخیص چهره اثر گذار باشد.

نیاز به نور

دوربین‌های شناسایی چهره ، برای اسکن و شناسایی در محیط تاریک به خوبی کار نمی‌کنند و به نور محیط نیاز دارند. البته نور شدید محیط نیز در کار دوربین‌ها اختلال ایجاد می‌کند.

در دوربین‌های شناسایی عنبیه، برای عملکرد بهتر باید نور مرئی محیط به حداقل برسد و در عوض از منبع نور یا سنسور مادون قرمز (IR) استفاده شود.

ثبات و پایداری

ویژ‌گی‌های منحصر به فرد عنبیه به مرور زمان کمتر دستخوش تغییر می‌شوند. در مقابل ویژگی‌های چهره ممکن است با بالا رفتن سن، کمی تغییر کنند.

قیمت تمام شده / هزینه

تقریباً هر دوربینی قابلیت تشخیص چهره را دارد (اگرچه دوربین با کیفیت بالاتر از دقت بالاتری برخوردار خواهد بود). امّا برای اسکن عنبیه نمی توانید از یک دوربین عادی استفاده کنید و این فناوری گران‌تر از تکنولوژی تشخیص چهره است.

امنیت

با این‌که هر دو روش از امنیت خوبی برخوردار هستند. امّا شناسایی از طریق عنبیه از امنیت بالاتری برخوردار است. و احتمال هک و جعل آن بسیار پائین است. نسخه‌های اولیه تشخیص چهره از لحاظ امنیتی، کاربران را کمی دچار تردید کرد. اما استفاده از الگوهای پیشرفته و تکنولوژی شناسایی چهره زنده در نسخه های جدید، امنیت بیشتری را برای سیستم‌های تشخیص چهره به ارمغان آورده است.

 

 

کاربرد تشخیص چهره در حضور و غیاب

توسط شرکت سیمرغ پارسیان شریف

تشخیص چهره

کاربرد تشخیص چهره در حضور و غیاب

با توجه به افزایش محبوبیت فناوری بیومتریک در سالیان گذشته، بسیاری از شرکت‌های پیشرو از جمله اپل، سامسونگ و کوگل از این تکنولوژی برای احزار هویت در دستگاه‌ها و نرم افزار‌های خود استفاده می‌کنند. یکی از ابزارهای محبوب بیومتریک، تکنولوژی تشخیص چهره است. که برای شناسایی و احزار هویت افراد از ویژگی‌های فیزیولوژیکی چهره استفاده می‌کند. با اینکه دستگاه‌های حضور و غیاب تشخیص چهره در چند سال اخیر وارد ایران شده است، اما این تکنولوژی چندان جدید هم نیست و سابقه استفاده از آن به دهه ۱۹۶۰ میلادی بر می‌گردد.

تشخیص چهره یک راه حل ساده و در عین حال موثر برای ردیابی حضور و غیاب پرسنل است. امروزه بسایری از دستگاه‌های حضور و غیاب، به تکنولوژی تشخیص چهره مجهز شده‌اند.

همانند اثر انگشت، برای استفاده از فناوری تشخیص چهره نیز باید ابتدا نمونه برداری اولیه صورت گیرد. بدین منظ.ر ابتدا توسط دوربین دستگاه حضور و غیاب از چهره فرد تصویر برداری می‌شود. در مرحله بعد، تصویر مورد پردازش قرا گرفته و ویژگی‌های از آن استخراج می‌شود. و در نهایت ویژگی ‌های به دست آمده، به صورت الگوهایی (Template) در یک پایگاه داده ذخیره می‌گردد. هر چه کیفیت عکس بهتر باشد. میزان خطا کمتر است. نور باید به حد کافی بوده و چهره در فاصله‌ای مناسب از دوربین باشد.

الگوریتم ‌های تصویر برداری در دستگاه‌های مختلف با هم متفاوت است. در یک روش یک تصویر کامل و یک جا از چهره، بدون مشخص کردن نقاط ویژه تهیه شده . و مورد پردازش قرار می‌گیرد. البته این روش دقت خیلی بالایی ندارد. به دلیل اینکه چهره‌ها کاملا منحصر به فرد نیستند و بعضی اوقات اتفاق می‌افتد که دو نفر (مخصوصا دوقلوها ) از نظر مختصات کلی چهره شبیه هم هستند.

در روش دیگر، نقاط معینی از چهره مانند قسمت‌های از چشم (فاصله پلک ها)، فرم بینی و نقاط اطراف آن، ابروها ، دهان، گونه، چانه و در بعضی از دستگاه‌ها بافت پوست اسکن شده و پس از پردازش، ویژگی های مورد نیاز در قالب الگوهایی در پایگاه داده (بانک اطلاعاتی) دستگاه حضور و غیاب ذخیره می‌شود. نقاط اسکن شده در این روش تقریبا منحصر به فرد بوده و در طی زمان کمتر در معرض تغییر و تحول قرار می‌گیرند.

هنگام ثبت ورود و خروج، با قرار گرفتن کارکنان مقابل دوربین دستگاه حضور و غیاب چهره آن‌ها اسکن شده در بانک اطلاعاتی، تردد آن‌ها ثبت می‌شود. در غیر این صورت عمل شناسایی فرد موفقیت آمیز نبوده و تردد ثبت نمی‌شود.

یکی از مزایای دستگاه حضور و غیاب تشخیص چهره این است. که جهت ثبت تردد، نیازی به لمس کردن دستگاه حضور و غیاب نیست. بنابراین در محیط‌هایی مانند کارگاه‌های صنعتی، عمرانی، ساختمان سازی، تراشکاری و … که دست‌ها بیشتر درگیر کار هستند. ممکن است انگشتان دست و ضعیت مناسبی جهت شناسایی و احزار هویت نداشته باشند، تشخیص چهره جایگزین مناسبی برای اثر انگشت است .

در ضمن در محیط هایی مانند بیمارستان ها و مراکز درمانی که احتمال شیوع بیماری از طریق سنسور اثر انگشت( به دلیل تماس انگشت کارکنان با سنسور اثر انگشت) وجود دارد، کارکنان می‌توانند با استفاده از دستگاه حضور و غیاب تشخیص چهره، با خیال راحت تردد خود را ثبت نمایند .

سه مثال مختلف برای تشخیص چهره

  • تشخیص چهره‌های معمولی که در EMOGI و فیلتر‌های اینستاگرام مورد استفاده قرار می‌گیرد. دوربین گوشی شما به دنبال حجمی شبیه به صورت انسان می‌گردد. حجمی که دو چشم، یک بینی و یک دهان داشته باشد. سپس با استفاده از الگوریتم‌هایی نسبتا پیچیده تلاش می‌کند. جهت صورت را تشخیص دهد. و حتی ببیند که آیا دهان فرد باز است یا نه. بد نیست به این موضوع هم اشاره کنیم. که این گونه نرم افزار‌ها وظیفه‌ی تشخیص چهره را بر عهده ندارند و تنها به دنبال صورت انسان می‌گردند.
  • نرم افزار Face ID و نرم افزار‌های مشابه عکسی از صورتتان می‌گیرند و مشخص می‌کنند که فاصله‌ی هرکدام از بخش‌های صورت شما با هم چه قدر است. سپس هر زمان که بخواهید گوشی‌تان را باز کنید این اپلیکیشن بررسی می‌کند که آیا فاصله‌ی المان‌های صورتتان با عکس اولیه یکسان هست یا خیر. در صورت تطبیق قفل گوشی باز خواهد شد.
  • تشخیص چهره‌ی یک غریبه عموما در شرکت‌های بزرگ و امنیتی انجام می‌شود. در این سازمان‌ها -به منظور حفظ امنیت و یا حتی با هداف تبلیغاتی- تلاش می‌شود تا چهره‌ی هرکدام از افراد با تعداد زیادی از چهره‌های از پیش ذخیره شده در پایگاه داده‌ای غنی مقایسه شود. این فرآیند تا حد زیادی شبیه به Face ID اپل است. اما در ابعادی گسترده‌تر انجام می‌گیرد. روی کاغذ هر پایگاه داده‌ای (پایگاه داده‌ی کارت ملی، حساب کاربری فیسبوک و …) می‌تواند برای این کار مورد استفاده قرار بگیرد. اما ایده آل ترین گزینه استفاده از پایگاه داده‌ی تصاویری واضح از چهره‌ی افراد است.